MenuZamknij
WIEDZA O RASIE · PIES MYŚLIWSKI
Gończy Polski: charakter i potrzeby
Gończy Polski jest dla mnie przede wszystkim prawdziwym psem myśliwskim. Łączy doskonały węch i silną pasję odnajdywania zwierzyny ze zwinnością, głoszeniem oraz wyjątkowo bliską więzią z przewodnikiem. Właśnie to połączenie fascynowało mnie w tej rasie od samego początku.
Czy gończy polski pasuje do Twojej pracy w łowisku i do Twojej rodziny? Łączę oficjalny wzorzec FCI z własnymi doświadczeniami: jak pracuje gończy, jakie ma potrzeby i czego wymagają opieka nad nim oraz szkolenie.
Grupa FCI 6 · pies gończy · podlega próbom pracy · pochodzenie: Polska
WZORZEC FCI NR 354
Rasa w skrócie
Gończy Polski jest odrębną polską rasą psów myśliwskich. Obowiązujący wzorzec FCI nr 354 został opublikowany 7 listopada 2017 roku. Zalicza rasę do średnich psów gończych z grupy FCI 6 i wyraźnie wskazuje, że podlega ona próbom pracy.
Wzorzec & pochodzenie
- Pochodzenie: Polska
- FCI: grupa 6, sekcja 1.2
- Klasyfikacja: średni pies gończy
- Użytkowanie: pies myśliwski
Budowa & wielkość
- Proporcje: sylwetka prostokątna, około 9:10
- Psy: 55–59 cm
- Suki: 50–55 cm
- Kościec: mocny, ale nie ciężki
Praca & charakter
- Zwierzyna: przede wszystkim dziki i jelenie
- Charakter: zrównoważony, łagodny, odważny, inteligentny
- Wobec obcych: raczej powściągliwy
- Głos w pracy łowieckiej: charakterystyczny i melodyjny
Uzębienie, szata i umaszczenie
Wzorzec wymaga zgryzu nożycowego; preferowane jest pełne uzębienie. Włos jest twardy, gęsty i przylegający, z obfitym podszerstkiem. Dopuszczalne umaszczenia to czarne podpalane, brązowe lub czekoladowe podpalane oraz rude. Dozwolone są niewielkie białe znaczenia na palcach i piersi.
POCHODZENIE I ROZWÓJ
Rasa myśliwska o głębokich polskich korzeniach
Historia rasy Gończy Polski jest ściśle związana z rozległymi polskimi lasami i polowaniem na zwierzynę płową oraz dziki. Wzorzec FCI przywołuje pisemne wzmianki o polowaniu z takimi psami już z początku XIII wieku. Najpóźniej w XVII wieku w Polsce istniały różne utrwalone typy psów myśliwskich.
XIII–XVII wiek
Polowanie z psami gończymi i tropiącymi ma w Polsce długą tradycję. Rozległe lasy oraz liczna zwierzyna płowa i dziki kształtowały psy, które musiały niezawodnie pracować także w trudnym terenie.
XIX wiek
Jan Szytier opisał polskie psy myśliwskie w 1819 roku, a W. Kozlowski w 1821 roku przedstawił opis dwóch typów. Szczegółowe opracowania Ignacego Bogatynskiego z lat 1823–1825 mogły już stanowić wczesną podstawę opisu rasy.
XX wiek
Po I wojnie światowej lżejszy polski typ nadal wykorzystywano do polowań, zwłaszcza na wschodzie oraz w górzystych, trudno dostępnych regionach. Józef Pawuslewicz pracował z tymi psami, wpłynął na dalszy rozwój hodowli i opracował wczesny wzorzec rasy.
Budowa ciała ma swój cel
Wzorzec opisuje zwinnego, zwartego psa o mocnym, ale nie ciężkim kośćcu. Odpowiada to jego pierwotnemu zadaniu: wytrwale pracować, sprawnie poruszać się w gęstych zaroślach i trudnym terenie, zachowując przy tym zwrotność. Głęboka klatka piersiowa, dobrze umięśnione kończyny, mocne łapy oraz płynny, energiczny ruch to zatem nie tylko kwestia wyglądu, lecz część jego przydatności użytkowej.
PRAKTYKA ŁOWIECKA
Tak pracuje Gończy Polski
Wzorzec FCI wymienia przede wszystkim polowania na dziki i jelenie jako pierwotne zastosowanie rasy. Dla mnie jednak można ją naprawdę zrozumieć dopiero wtedy, gdy patrzy się nie tylko na gatunki zwierzyny, ale też na sposób pracy: szukanie, odnajdywanie, podążanie tropem, głoszenie przy pracy ze zwierzyną i ponowne nawiązywanie kontaktu z przewodnikiem mimo koniecznej samodzielności.
Węch & pasja odnajdywania zwierzyny
Dobry pies do wypłaszania zwierzyny nie powinien czekać, aż ktoś mu ją pokaże. Musi wchodzić w odpowiednie ostoje, samodzielnie szukać i odnajdywać zwierzynę. Właśnie ta zaradność i wytrwałość w podążaniu tropem odgrywają również kluczową rolę w próbach pracy psów gończych.
Głoszenie jest częścią pracy
„Głoszenie” nie oznacza po prostu, że pies dużo szczeka. Chodzi o głos podczas pracy przy zwierzynie lub na jej tropie. Dla psów gończych głoszenie w czasie polowania jest jedną z kluczowych cech użytkowych. Pozwala myśliwemu słyszeć przebieg pracy i ma szczególne znaczenie także w niemieckich próbach AP, GP i VStP.
Samodzielny, ale w kontakcie z przewodnikiem
Gończy musi umieć podejmować decyzje w lesie również wtedy, gdy przewodnik go nie widzi. Jednocześnie w praktyce ważne jest, aby po zakończeniu pracy ponownie nawiązywał kontakt. Samodzielność i więź z przewodnikiem nie są więc dla mnie przeciwieństwami, lecz dwiema stronami dobrego psa myśliwskiego. Moje doświadczenia dotyczące zasięgu poszukiwania, powrotów i więzi z przewodnikiem opisuję w osobnym artykule.
Gęste zarośla & dziki
Zwarta, zwinna budowa pomaga psu tam, gdzie roślinność jest gęsta, a teren trudny do obserwacji. Pożądana jest odwaga, nie niekontrolowana ostrość. Cenię psa, który pracuje z rozwagą, nie naraża się niepotrzebnie, a mimo to ma wystarczająco dużo pasji.
A praca na farbie?
Gończy Polski może bardzo dobrze pracować także na tropie postrzałka. Niemiecka próba VSwP lub VFsP dokumentuje wymagającą pracę na sztucznie założonym tropie oraz współpracę psa z przewodnikiem. Nie oznacza to jednak, że każdy gończy jest automatycznie gotowym psem do poszukiwania postrzałków – decydujące pozostają doświadczenie, szkolenie i rzeczywista praktyka. Sposób budowania podstaw opisuję w poradniku o pracy gończego polskiego na farbie.
Próba potwierdza umiejętności, ale nie zastępuje praktyki łowieckiej
AP, GP, VStP czy VSwP dostarczają mi cennych, udokumentowanych informacji o psie. Dopiero regularna praca w łowisku pokazuje jednak, jak radzi sobie on z różną zwierzyną, trudnymi zaroślami, wysiłkiem i ciągle nowymi sytuacjami. W mojej hodowli oba te elementy są więc nierozłączne.
W łowisku samodzielny, w domu blisko rodziny
To, co szczególnie kocham w moich psach, to ich wyczucie sytuacji. W domu znają nasze zasady, są przyjazne wobec dzieci i najchętniej przebywają przy swoim człowieku. Czujnie obserwują dom i obejście. Na polowaniu pokazują pasję, chęć pracy i samodzielność. Szczególnie cenię przy tym ich rozwagę. Te doświadczenia opisują moje psy; każdy Gończy Polski rozwija się zgodnie z własnym charakterem, warunkami odchowu i szkoleniem. Życie z rodziną, jasne zasady i odpowiednie zadania łowieckie tworzą dla mnie jedną całość. Konkretny wgląd w naszą rutynę daje artykuł o codzienności poza sezonem łowieckim.
Szkolenie: zacząć wcześnie, ale nie przeciążać
Więź, przywołanie, zwracanie uwagi na przewodnika i spokojna codzienność nie powstają dopiero tuż przed pierwszym polowaniem. Nie uważam jednak, by młodego psa należało od początku przeciążać szkoleniem. Ciekawość, pewność siebie i naturalne predyspozycje potrzebują przestrzeni do rozwoju.
„Pozwólmy młodemu psu najpierw być psem”.
Nie oznacza to dla mnie bezczynności. Chodzi o spokojne budowanie podstaw, naukę odczytywania zachowania psa i jednoczesne dawanie mu możliwości zdobywania własnych doświadczeń. Drogę od przyjazdu szczenięcia do pierwszych prób pracy opisuję w poradniku o szkoleniu gończego polskiego.
Czy Gończy Polski do Ciebie pasuje?
Dobrym punktem wyjścia jest to, że…
- szukasz prawdziwego psa myśliwskiego i chcesz wykorzystywać jego predyspozycje,
- cieszy Cię praca węchowa, szkolenie i wspólna praca w łowisku,
- nie mylisz samodzielności z nieposłuszeństwem,
- potrafisz prowadzić psa spokojnie, konsekwentnie i sprawiedliwie,
- przewidujesz czas na budowanie więzi, ruch i regularną praktykę łowiecką.
Warto zastanowić się uważniej, jeśli…
- zależy Ci na jak najmniejszym instynkcie łowieckim,
- szukasz psa, który na zewnątrz zawsze trzyma się blisko nogi,
- głoszenie lub samodzielność łowiecka byłyby dla Ciebie zasadniczym problemem,
- nie możesz przeznaczyć czasu na szkolenie i odpowiednie zajęcia,
- wybierasz gończego głównie ze względu na wygląd.
Nie wszystkie psy rasy Gończy Polski są takie same. Linia hodowlana, odchów, doświadczenia, szkolenie i indywidualny charakter mają ogromne znaczenie. Dlatego przy doborze skojarzeń, a później również domów dla szczeniąt, patrzę nie tylko na dane, lecz także na to, który pies i który dom rzeczywiście do siebie pasują.
Więcej o rasie, próbach pracy i hodowli
Czy Gończy Polski pasuje do Twojej codzienności łowieckiej?
Poznawanie rasy oznacza dla mnie również szczerą rozmowę o jej potrzebach. Te trzy artykuły pomogą Ci dokładniej przemyśleć planowaną pracę z psem i wspólne życie.
Łowiectwo & praca
Pies do wypłaszania zwierzyny na polowaniach zbiorowych
Jaki pies pasuje do Twoich polowań? Warto rozpatrywać łącznie jego zadania, sposób pracy i szkolenie.
Dom & rodzina
Pies myśliwski i rodzina
Bliskość, odpoczynek i jasne zasady: tak patrzę na wspólne życie z moimi psami.
Pierwsze kroki & szkolenie
Twój pierwszy pies myśliwski
Co początkujący myśliwi powinni ustalić przed wyborem psa – od opieki po wspólną pracę.
Moje szczenięta trafiają wyłącznie do myśliwych i osób przygotowujących się do uzyskania uprawnień łowieckich. Jeśli chcesz pracować łowiecko z psem rasy Gończy Polski, aktualne informacje o planowanym miocie D znajdziesz w moich planach hodowlanych.
Hodowla gończych polskich ukierunkowana na użytkowość łowiecką od 2019 roku – oparta na praktyce łowieckiej, bliskim kontakcie z rodziną i dążeniu do hodowania zdrowych psów myśliwskich o zrównoważonym charakterze.
Hodowla w VDH · Przydomek hodowlany chroniony międzynarodowo przez FCI
© 2026 Gończy Polski vom Pauelsgraben
